Έχεις τη σπίθα; Ιδού Το Σπίρτο!

28 June 2015

Μιας και με την πρόσφατη παρουσία μου στο 4ο Road Festival ένας κύκλος έκλεισε, νομίζω πως είναι μια καλή στιγμή να σας μιλήσω για αυτόν. Τον Χειμώνα που μας πέρασε ξύπνησαν οι καλά κοιμισμένες καλλιτεχνικές μου ανησυχίες και σαν σωστό υπνοβάτη, υποχείριο του ονείρου του με οδήγησαν στο κεφαλόσκαλο του Σύγχρονου Εργαστηρίου Τέχνης, Το Σπίρτο.

Εκεί, ανοίγοντας το συρταράκι του σπιρτόκουτου και λίγο πριν τη φλόγα, στάθηκα να χαζεύω πλατιά χαμόγελα, την όρεξη προσωποποιημένη, την καλοσύνη ντυμένη στα καλά της και το πάθος να τινάζει χαλινάρια. Πράγματα, έννοιες και συμπεριφορές καλά ξεχασμένες. Δίστασα στην αρχή κι αναρωτιόμουν, μπορώ να γίνω μέρος εγώ αυτής της τόσο χαρούμενης παρέας;

Γραφτηκα δειλά δειλά, στο μάθημα λοιπόν του Origami και ξεκίνησα ταπεινά να διπλώνω τα χαρτάκια. Έκανα φίλους, αντάλλαξα γνώμες, τσαλάκωσα και τσαλακώθηκα στους τσακωμούς με τα φύλλα αλλά κατάφερα να φτιάξω πολύ ωραία πράγματα και μάλιστα να μεταδώσω αργότερα τις γνώσεις μου σε άλλους. Να για παράδειγμα αν και τα ψεύτικα λουλούδια τα ψιλο-μισώ σ’αυτά εδώ έχω μεγάλη αγάπη. Μετά τα λουλούδια ακολούθησαν κι άλλα, πράσινα άλογα, γιαπωνέζοι γερανοί, πεταλούδες του αγρού ακόμη και… τηγανητά αυγά! Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η τέχνη μου έφτασε ως την Ιαπωνία όπου μπόρεσα και εγώ να αφιερώσω τον δικό μου γερανό στη μνήμη της Sadako στο Peace Memorial Park της Hiroshima. Τι τύχη να έχεις τη γνώση… στο τσεπάκι!

Με το Σπίρτο όμως, αποκτάς μια σχέση αλλοιώτικη… είναι σαν γόρδιος δεσμός που αρνέισαι να κόψεις και έτσι σειρά είχε το… Photoshop! Ανήκω βλέπετε σε εκείνους που δε στρώνονται από μόνοι τους και η αυτοδιδαχή βρίσκεται μίλια μακριά από εμένα. Θα το δείτε, όλο και θα δημιουργήσω κάτι σύντομα για τούτη εδώ τη μπλογκάρα, απέκτησα γνώσεις!

Πλατίασα όμως και για το Road Festival ακόμη να σας πω… άκουσα εκεί τις μπάντες του Σπίρτου και σκέφτηκα “να λοιπόν τι κάνουν τα παιδιά κλεισμένα εκεί μέσα με τις ώρες, κι εγώ αν μπορούσα να παράξω αυτό που παράγουν, ελάχιστα θα ξετρύπωνα”. Θαύμασα όλες τις σπιρτο-δημιουργίες, σαπούνια, κοσμήματα, φωτογραφίες (τι ωραίες φωτογραφίες!), αναπαλαιωμένα έπιπλα κι άλλα πολλά… αγόρασα ένα λαχνό, κι ευελπιστώ να κερδίσω μια συμμετοχή σε ένα ακόμη σεμινάριο (μιας και κοντεύω να γίνω αιώνιος σπιρτο-φοιτητής) κι απέκτησα 1 βιλίο από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης – αυτό. Τέλος, έμαθα για το έργο της ΜΚΟ Μετάδραση.

Αν λοιπόν έχεις κι εσύ μέσα σου το σπίθα… ξέρεις που θα βρεις Το Σπίρτο {Αποστολοπούλου 11, Κάτω Χαλάνδρι, 15231, 2106753306}.

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply