Ο Αστακός… κι εγώ.

20 October 2015
astakos

Εγώ ανέκαθεν τάσσομαι υπέρ του ελληνικού σινεμά, ειδικά αυτήν την Τετάρτη 5 παρά τέταρτο που μ’αρέσει να τη λέω, έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου να την υπερασπίζομαι. Και το κουνέλι, που το πας το κουνέλι του Xenia; Εύκολα έχει μια θέση ανάμεσα στους καλύτερους μου φίλους. Όταν έρχεται η κουβέντα στον Λάνθιμο όμως πάω πάσο. Έχω μετά βίας καταφέρει να δω τις Άλπεις και τον Κυνόδοντα και τι με έκανε να πιστεύω πως τον Αστακό θα τον “βγάλω” εύκολα δεν ξέρω… αυτού του είδους ο σουρεαλισμός, πως να το πω, είναι πέρα από τη δική μου φαντασία και πόσο μάλλον από τη δική μου πραγματικότητα. Σουρεαλισμός λέω. Ξέρω γω; Κι αν αυτό είναι το κανονικό κι αυτό που ζω έγω είναι το σουρεαλιστικό; Κανείς δε μπορεί να πει. Εγώ πάντως για ακόμη μια φορά ζορίστηκα, έκλεισα τα μάτια ουκ ολίγες φορες και παραμίλησα “Δε θέλω να δω άλλο” άλλες τόσες. Ήταν πρεμιέρα βέβαια και αυτό καταλάγιαζε λίγο τη δυσφορία μου μιας και επρόκειτο περί ειδικής “τιμής”. Θα ήταν λάθος όμως να παραλείψω να μιλήσω περί εξαιρετικής σκηνοθεσίας και υπέροχων τοπίων. Να τα λέμε όλα δηλαδή! Ωστόσο η περιέργεια μου παραμένει σχετικά με το πόσα εισιτήρια από αυτά που θα κοπούν θα πάνε άκλαφτα ή πόσα παράνομα κατεβάσματα θα καταλήξουν στον κάδο απορριμάτων μετά από τα πρώρα κιόλας λεπτά της ύπαρξης τους. Όμως μη σας επηρεάζω, αυτά είναι τα δικά μου… εδώ είστε κι εδώ είμαι να δούμε τι άλλο μας επιφυλλάσει το δίδυμο Λάνθιμος-Φιλίππου καθώς και το ελληνικό cinema στο σύνολό του! Καλές προβολές!

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply