Dialogue In The Dark | Λόγια λίγα

31 October 2015
dialogue in the dark

Ήταν εκείνο το βράδυ που στίβαμε τα μυαλά μας με τη Μαρία, να κατεβάσουμε την ιδέα με την οποία θα συμμετείχαμε στον διαγωνισμό Young Lions, που έμαθα για το Dialogue in the dark. Πάρτο από εδώ το πράγμα, πήγαινε το απο εκεί, ήρθε κάποια στιγμή στη συζήτηση η ιδέα για μια διαδραστική εμπειρία. Εσείς πόσες έχετε βιώσει ή έχετε ακουστά; Εγώ όχι και πολλές…

Η Μαρία όμως είχε ακούσει για το Dialogue in the dark και μου μίλησε γι’αυτό. Μου μίλησε για μια εμπειρία που διαδραματίζεται στο απόλυτο σκοτάδι, με σκοπό να μπει κανείς στα… παπούτσια ενός τυφλού.

Σοκαριστικό δεν ακούγεται; Κομπλάρεις και μόνο που τ’ακούς.

Πέρασαν μέρες και μήνες, αλλά η εντύπωση μου είχε κάνει δεν έσβησε από το μυαλό μου. Έτσι πήρα τους φίλους μου μια μέρα του Οκτώβρη (η οποία τύχαινε να είναι και Διεθνής Ημέρα Λευκού Μπαστουνιού) και πήγαμε να το ζήσουμε! Όλα όσα χρειαζόμασταν ήταν ένα τηλεφώνημα για κράτηση θέσεων στο 2108840600 , 12 ευρώ έκαστος και αποβολή της αμηχανίας μας.

Αμηχανία που σβήνει μετά τα πρώτα λεπτά που «σ’αγκαλίαζουν» οι άνθρωποι που εργαζόνται για το Dialogue in the dark.

Έξι εμείς λοιπόν κι ο Γιάννης, ο οδηγός της εμπερίας μας! Ο οδηγός μας, που όπως μας εξωμολογήθηκε υπό… το απόλυτο σκοτάδι, έχασε την όραση του όταν ήταν μόλις 25, ενώ το σήμερα τον βρίσκει απόλυτα εξοικειωμένο με το γεγονός και ευτυχή που ξεναγεί τον κόσμο… στον κόσμο του.

Θέλω να γράψω πολλά, να περιγράψω κάθε μου βήμα στο σκοτάδι, να αποτυπώσω το φόβο του «Μα πώς θα το κάνω αυτό» που πιστέψτε με ήταν παραπάνω από ένα, μα φοβάμαι πως θα σας το χαλάσω αν τώρα διαβάζετε αυτό εδώ κι ακόμη δεν το έχετε ζήσει οι ίδιοι. Θα σας πω απλά πως πήγα μια… αλλιώτικη βόλτα στην Αθήνα. Με προβλημάτισαν άλλα πράγματα από το «θα αργήσω στο ραντεβού» για παράδειγμα, άλλα σοβαρότερα που στην καθημερινότητα του καταγράφονται ως δεδομένα. Όπως το «τι ώρα είναι», «πώς ξέρω προς ποια κατεύθυνση πάει το μετρό;», «πώς θα ψωνίσω αν δε μπορώ να δω τις βιτρίνες», «πώς θα περάσω το δρόμο» κι ένα σωρό άλλα τόσα, κι άλλα τόσα, κι άλλα τόσα. Να πω εδώ όμως πως ο Γιάννης στιγμή δεν μας πέρασε στιγμή το αίσθημα της «δυσχέρειας», κάθε άλλο, αντιμετωπίζαμε με γέλιο το κάθε σκούντηγμα και λέγαμε την κάθε συγγνώμη μεταξύ μας με χαμόγελο! Βγήκαμε από την αίθουσα μία παρέα, σα να είχαμε κανονίσει όντως όλοι μαζί να βγούμε.

Μόνο που βγήκαμε και γυρίσαμε… άλλοι άνθρωποι.

Να πάτε. Να πάτε τα παιδιά σας, τα ανίψια σας, τα βαφτιστήρια σας, να πάτε για να χτίσουμε όλοι μαζί έναν καλύτερο σκοτεινό κόσμο για αυτούς που το έχουν ανάγκη.

Τo Facebook διαχειρίζεται εξ ολοκλήρου μέλος της ομάδας του Dialogue In the Mark, δηλαδή κάποιος με μερική ή καθόλου όρεξη, οπότε και δικαίως αξίζει τα like σας!

Διαβάστε περισσότερα εδώ και καμαρώστε μας παρακάτω:

dialogue in the dark

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply Vasileios 7 November 2015 at 08:52

    Από τις πιο ωραίες εμπειρίες, μια αξέχαστη στιγμή.

  • Leave a Reply