Dreaming

Τώρα, όπως κάθε ώρα, είναι ώρα να φύγω…

  • Piscine Molitor, Παρίσι. Τι θα ‘ναι η ζωή αν δε δω με τα μάτια μου την πιο ωραία πισίνα του πλανήτη;
  • Ταραγόνα. Εκεί που ανθρώπινα κορμιά υψώνουν ανυρώπινους πύργους (castell). “Força, equilibri, valor i seny”.
  • Στο Floating Piers να περπατήσω στο νερό σαν Θεός.
  • Να απολαύσω κάποια στιγμή το πιο αστείο παγωτάκι που έχω δει, να αυτό. Uji Time Dessert.