Ο δικός μου L’ Hospital κανόνας

9 July 2016
Νοσοκομείο Χαλκίδας

Ο κανόνας L’ Hospital θέτει παραγωγίσιμες συναρτήσεις $f,\;g : (a, b) \rightarrow {\mathbb R},\; x_0 \in (a, b)$ με $\lim\limits_{x \to x_0}f(x)= \lim\limits_{x \to x_0}g(x) = 0$ και λέει πως αν υπάρχει το όριο $\displaystyle \lim\limits_{x \to x_0}{f'(x) \over g'(x)},$ τότε υπάρχει και το όριο $\displaystyle \lim\limits_{x \to x_0}{f(x) \over g(x)}$ και ισχύει η ισότητα  \begin{displaymath}\lim\limits_{x \to x_0}{f(x) \over g(x)} =\lim\limits_{x \to x_0}{f'(x) \over g'(x)}.\end{displaymath} Σας το λέω γιατί μετά από 4 ημέρες στο Νοσοκομείο Χαλκίδας και προϋπηρεσία στο Metropolitan είχα μεγάλο προβληματισμό για το πιο είναι το θεώρημα και τι λέει κι έτσι το “έψαξα”.

Λοιπόν αυτά γίνονται για να ισχύει. Τι γίνεται όμως αν πειράξεις λίγο τις μεταβλητές του κυρίου Γάλλου μαθηματικού που έχω συνδέσει με τα νοσοκομεία; Θα κάνω εδώ μια δική μου υπόθεση με ότι κατεβάσει το μυαλό μου στα επόμενα λεπτά, γιατί κάπως αυτές τις ημέρες δεν πέρασα καλά και θέλω να τις αφήσω πίσω.

Έστω λοιπόν άνθρωπος Χ υγιής, με όριο στο ποτό, το junk food, τα ξενύχτια και δείκτες καπνίσματος και στρες ίσους με το μηδέν τότε ισχύει η ισότητα ότι η ηλικία θανάτου του ανθρώπου Χ = Με το προσδόκιμο ζωής –81.4 χρόνια για την Ελλάδα-.

Γιατί κάπως έτσι εύκολα και γρήγορα συνηδειτοποίησα πως αυτές οι μικρές “χαρές” της ζωής, ουσιαστικά κάθε φορά που τις γεύεσαι σου αφαιρούν λίγο από τον επί γης χρόνο σου. Δίνω δίκιο πλέον σε όλες τις ετικέτες στα τσιγάρα που προσπαθούν απεγνωσμένα να σου χτυπήσουν καμπανάκια λέγοντάς σου “Το κάπνισμα μπορεί να σκοτώσει”, παρότι εμφανίζονται στα χέρια σου αφού έχεις αγοράσει το πακέτο. Τις εκτιμώ. Την προσπάθειά τους την κάνουν… Κι όλα τα γλυκά του κόσμου ωραία είναι, κι όλα τα ποτά ακόμη ομορφότερα αλλά λίγο να ακούσεις τα σενάρια ζωής που συνδέονται μαζί τους, θα θες να πας ερημίτης σε βουνό. Να κάτι ότι χαλαρώνουν οι βαλβίδες της καρδιάς, κάτι ότι δεν πήζει σωστά το αίμα, σου λέω ούτε θα ξαναπιείς, ούτε θα ξαναφάς. Αμ αυτό με τη δυσκοιλιότητα; Γελάς αλλά πανεύκολα γίνονται οι συζητήσεις του “κώλου” προτεραιότητα στη ζωή σου και δε μπορώ να σου περιγράψω εδώ πόσο σημαντικό είναι να δίνεις τον οβολό σου στο αποχετευτικό σύστημα, συχνά.

Εύθραστοι είμαστε κι ευάλωτοι και πανεύκολα τρωτοί.

Μια στιγμή αρκεί να πέσεις κάτω κι ένα Θεός ξέρει πώς θα σηκωθείς ή μπορεί πολλές “καλές” στιγμές μαζί, να κάνουν το κακό. Να προσέχεις λοιπόν τον εαυτό σου, να αθλείσαι, να κοιμάσαι, να μην τρως και να μην πίνεις αηδίες και πάνω απ’ όλα να μην καπνίζεις. Α και με το στρες φρόντισε καλά να τσακωθείς. Η ζωή είναι μικρή από μόνη της, δε τα χρειάζεται όλα εκείνα που την κάνουν ακόμη μικρότερη…

Α και κοίτα να δεις. Σύγκρινα τις φωτογραφίες των εξωτερικών όψεων Metropolitan VS Νοσοκομείου Χαλκίδας. Όταν φωτογράφιζα αυτό της Χαλκίδας, ήθελα να “πιάσω” μόνο μια πολύ λεπτή γραμμή ουρανού. Απ’ τη μία γιατί τόσο περίπου ουρανό βλέπουν όσοι νοσηλεύονται κι απ’ την άλλη γιατί εκεί μέσα είναι ασφυκτικά. Είναι στιγμές που θες οξυγόνο και δε μπορείς να έχεις τίποτα άλλο παρά τεχνητό. Στο Metropolitan πάλι, που φωτογράφισα λίγο πιο αυθόρμητα θα δείτε μια πιο μεγάλη πίτα ουρανού. Μάλλον θα ‘ναι επειδή εκεί πληρώσαμε για να μας τον δώσουν. Ε;

Metropolitan Hospital

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply